Terug naar alle schrijfsels

dagen van karton


op dagen van karton
met vezels strak als haren
been ik traag de kamer door

ik pak een schaar op
scharnier de beide kanten open
scherp de ene, bot de ander

langs de kartel in een waas
knip ik zo een been, golvend
rechter en ook links

ga maar zitten, tegen het been
vouw toch dicht, tegen de arm
het is beter zo met twee

met bruin potlood cirkel ik twee ogen
hazelnoten die me vragen ze te kraken
in een mens tot stof te keren

wil je soms wat drinken
is de hartslag van de keukenlamp
soms te fel voor je holle ogen

een antwoord blijft uit
ik vergat je in alle haast
een eigen mond te geven

zo kartel ik je mond open
toch enkel tocht doet je kieren
zo met de scherpte in die schaar

mezelf alsnog te scheuren

Terug naar alle schrijfsels